هرکه در این بزم مقرب‌تر است (رابطه محبت اهل بیت ع و فقر)

شرح روایت من احبنا اهل البیت فلیستعد للفقر جبابا
عن امیر المومنین علی (ع): من أحبّنا أهل البیت؛ فلیستعدّ للفقر جلبابا، أو تجفافا
امیر المومنین ع فرمودند: کسی که ما اهل بیت را دوست بدارد برای فقر خود پوششی فراهم آورد.
سه معنا برای روایت:
۱٫ سید مرتضی از ابوعبید قاسم بن سلام (م ۲۲۴) در کتاب غریب الحدیث نقل نموده‌اند که برخی روایت را به معنای فقر دنیایی دانسته‌اند. ولی مشاهده محبان اهل بیت حکایت از آن دارد که در فقر و غنا همانند سایر مردمند و درست آن است که این کلام اشاره به فقر آخرت داشته و به عنوان موعظه صادر شده است. یعنی هرکه ما اهل بیت را دوست دارد برای فقر خویش در روز قیامت جبرانی از قبیل ثواب و قرب به خدای متعال فراهم سازد.
۲٫ عبدالله بن مسلم بن قتیبه (م ۲۷۶) در کتاب غریب الحدیث خود بر خلاف دیدگاه ابو عبید حدیث را تنها ناظر به فقر در دنیا دانسته و آورده است: معنای روایت آن است که هرکه ما را دوست دارد باید در دنیا به کم خواهی و قناعت بسنده کند و خود را به بازداشتن از امور دنیا و متعلقات آن وا دارد. و صبر بر این فقر به پوشش تعبیر و تشبیه شده است. وی آنگاه در تایید برداشت خود به روایتی اشاره کرده که، نقل شده که آن حضرت گروهی را بر در خانه خود مشاهده نمودند. پرسیدند قنبر! اینان کیستند؟ قنبر عرض کرد: اینان شیعیان شما هستند. حضرت فرمود پس چرا در ایشان سیمای شیعه را نمی‌بینم؟ قنبر عرض کرد: سیمای شیعه چیست؟ حضرت فرمود: شکمهایی که از کم‌خوری به پشت چسبیده، لبانی که از تشنگی خشکیده و چشم‌هایی که از گریه کم سو شده است.
۳٫ سید مرتضی ضمن صحه گذاشتن بر هر دو معنی و ترجیح معنی دوم احتمال سومی را مطرح می‌کنند. که یکی از معانی کلمه «فقر» آن است که بینی شتر را سوراخ کنند تا به نزدیک استخوان برسد آنگاه طنابی به آن ببندند و به این طریق شتران سرکش را نیز رام کنند. معنای روایت نیز بر این اساس آن است که: هرکه مارا دوست دارد باید نفس خویش را به بند کشیده به عبادات وادارد و از مسیر شهوات باز داشته و با صبر بر آنچه مخالف هوای نفس است و سختی های آن رام کند.

ضرورت توجه به معانی مختلف:
سید مرتضی پس از نقل احتمال سوم، بر ضرورت توجه به همه معانی محتملی که شواهدی از کلام عرب دارد تاکید می‌نماید و چنین می‌آورد: بر کسی که با تفسیر عبارات غریب و شعر سر و کار دارد لازم است که همه معانی محتمل کلام را ذکر نماید. چرا که مخاطب می‌تواند هریک از این احتمالات را به صورت مجزا مورد توجه قرار دهد. باید همه احتمالات را ذکر کند نه اینکه مقصود گوینده را به طور مشخص بداند؛ چرا که مراد گوینده از او پوشیده است.

روایات مشابه در شیعه و اهل سنت:
مصادر اهل سنت:

این روایت به نقل از امیر المومنین ع در مصادر حدیثی اهل سنت مشاهده نشد. البته روایتی با مضمون مشابه به نقل از برخی از صحابه از پیامبر اکرم ص نقل شده است. در برخی از این روایات مساله «محبت اهل بیت ع» مطرح شده است. از جمله حاکم نیشابوری آورده است:
حدثنا علی بن حمشاذ العدل ، ثنا محمد بن غالب ، ثنا عفان ، ثنا همام ، حدثنی إسحاق بن عبد الله بن أبی طلحة ، عن أبیه ، عن أبی ذر رضی الله عنه ، أنه أتى النبی صلى الله علیه وسلم فقال : إنی أحبکم أهل البیت ، فقال له النبی صلى الله علیه وسلم : “ الله “ قال : الله ، قال : “ فأعد للفقر تجفافا فإن الفقر أسرع إلى من یحبنا من السیل من أعلى الأکمة إلى أسفلها “
حاکم نیشابوری درارزیابی این حدیث آورده است: “ هذا حدیث صحیح على شرط الشیخین ولم یخرجاه “مستدرک حاکم / کتاب الرقاق
در بیشتر موارد هم مساله «محبت به شخص پیامبر اسلام ص» مطرح شده است. به عنوان نمونه ترمذی آورده است:
حدثنا محمد بن عمرو بن نبهان بن صفوان الثقفی البصری قال : حدثنا روح بن أسلم قال : حدثنا شداد أبو طلحة الراسبی ، عن أبی الوازع ، عن عبد الله بن مغفل ، قال : قال رجل للنبی صلى الله علیه وسلم : یا رسول الله والله إنی لأحبک . فقال له : “ انظر ماذا تقول “ ، قال : والله إنی لأحبک ، ثلاث مرات ، فقال : “ “ إن کنت تحبنی فأعد للفقر تجفافا ، فإن الفقر أسرع إلى من یحبنی من السیل إلى منتهاه “ “ حدثنا نصر بن علی قال : حدثنا أبی ، عن شداد أبی طلحة ، نحوه بمعناه ، :
ترمذی نیز در ارزیابی این حدیث آورده است: “ هذا حدیث حسن غریب ، وأبو الوازع الراسبی اسمه : جابر بن عمرو وهو بصری “ “ سنن ترمذی أبواب الزهد عن رسول الله صلى الله علیه وسلم –باب ما جاء فی فضل الفقر.
تنها ابن اثیر جزری در کتاب النهایه همانند ابو عبید و ابن قتیبه در کتاب غریب الحدیث خود با عنوان النهایه به این روایت اشاره کرده و آورده است:
وفی حدیث علی رضی اللّه عنه [ من أحَبَّنَا أهْلَ البیت فَلْیُعِدَّ للفَقْر جِلْباباً ] أی لیَزْهدْ فی الدنیا ولْیَصْبِرْ على الفَقْر والقلَّة . والجِلْبَابُ : الإزَارُ والرّدَاء . وقیل المِلْحَفَة . وقیل هو کالمِقْنَعَة تُغَطّی به المرأة رأسها وظَهْرَها وصدرَها وَجَمْعُه جَلاَبیبُ کنى به عن الصَّبْر لأنه یَسْترُ الفَقْر کما یَسْترُ الجلبابُ البَدَن . وقیل إنما کنى بالْجلباب عن اشتماله بالفَقْر : أی فَلْیَبَسْ إزار الفَقْر . ویکون منه على حالةٍ تَعُمُّه وتَشْمَلُه لأن الغنَى من أحوال أهل الدنیا ولا یتهَیَّأ الجمع بین حُبّ الدنیا وحُبّ أهل البیت
ابن ابی الحدید نیز در روایتی مرسل به نقل از جابر جعفی این روایت را نقل نموده و چنین آورده است:
و روى جابر الجعفی عن علی ع أنه قال: من أحبنا أهل البیت فلیستعد عدة للبلاء. ابن ابی الحدید ۴/۱۰۵

مصادر شیعه:
روایاتی که با عبارت «من احبنا» آغاز می‌شوند در تعدادی از روایات شیعه نیز وجود دارد. در اغلب این روایات از محبت اهل بیت ع به عنوان یک فضیلت یاد شده و به بیان پاداش این فضائل پرداخته شده است. به عنوان نمونه برخی از این روایات عبارتند از:
۱٫ قَالَ[حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ إِسْحَاقَ بْنِ سَعْدٍ قَالَ: حَدَّثَنَا بَکْرُ بْنُ مُحَمَّدٍ الْأَزْدِی]: وَ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ عَلَیْهِ السَّلَامُ: «مَنْ أَحَبَّنَا لِلَّهِ نَفَعَهُ اللَّهُ بِذَلِکَ وَ لَوْ کَانَ أَسِیراً فِی یَدِ الدَّیْلَمِ، وَ مَنْ أَحَبَّنَا لِغَیْرِ اللَّهِ فَإِنَّ اللَّهَ یَفْعَلُ بِهِ مَا یَشَاءُ. إِنَّ حُبَّنَا- أَهْلَ الْبَیْتِ- لَیَحُطُّ الذُّنُوبَ عَنِ الْعِبَادِ کَمَا تَحُطُّ الرِّیحُ الشَّدِیدَةُ الْوَرَقَ عَنِ الشَّجَرِ» قرب الاسناد ط جدید ۳۹
۲٫ عَنْهُ عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ یَحْیَى عَنْ جَدِّهِ الْحَسَنِ بْنِ رَاشِدٍ عَنِ الْمُفَضَّلِ بْنِ عُمَرَ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: مَنْ أَحَبَّنَا أَهْلَ الْبَیْتِ وَ حَقَّقَ حُبَّنَا فِی قَلْبِهِ جَرَى یَنَابِیعُ الْحِکْمَةِ عَلَى لِسَانِهِ وَ جُدِّدَ الْإِیمَانُ فِی قَلْبِهِ وَ جُدِّدَ لَهُ عَمَلُ سَبْعِینَ نَبِیّاً وَ سَبْعِینَ صِدِّیقاً وَ سَبْعِینَ شَهِیداً وَ عَمَلُ سَبْعِینَ عَابِداً عَبَدَ اللَّهَ سَبْعِینَ سَنَةً. محاسن ۱/۶۱
۳٫ عَنْهُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الْحَمِیدِ عَنْ جَمَاعَةٍ عَنْ بِشْرِ بْنِ غَالِبٍ الْأَسَدِیِّ قَالَ حَدَّثَنِی الْحُسَیْنُ بْنُ عَلِیٍّ ع قَالَ: قَالَ لِی یَا بِشْرَ بْنَ غَالِبٍ مَنْ أَحَبَّنَا لَا یُحِبُّنَا إِلَّا لِلَّهِ جِئْنَا نَحْنُ وَ هُوَ کَهَاتَیْنِ وَ قَدَّرَ بَیْنَ سَبَّابَتَیْهِ وَ مَنْ أَحَبَّنَا لَا یُحِبُّنَا إِلَّا لِلدُّنْیَا فَإِنَّهُ إِذَا قَامَ قَائِمُ الْعَدْلِ وَسَّعَ عَدْلَهُ الْبَرَّ وَ الْفَاجِر. محاسن ۱/۶۱
۴٫ عَنْهُ عَنْ أَبِیهِ عَنْ حَمْزَةَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ جَمِیلِ بْنِ دَرَّاجٍ عَنْ حَکَمِ بْنِ أَیْمَنَ عَنْ مُیَسِّرِ بْنِ عَبْدِ الْعَزِیزِ النَّخَعِیِّ عَنْ أَبِی خَالِدٍ الْکَابُلِیِّ قَالَ: أَتَى نَفَرٌ إِلَى عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ بْنِ عَلِیٍّ ع فَقَالُوا إِنَّ بَنِی عَمِّنَا وَفَدُوا إِلَى مُعَاوِیَةَ بْنِ أَبِی سُفْیَانَ طَلَبَ رِفْدِهِ وَ جَائِزَتِهِ وَ إِنَّا قَدْ وَفَدْنَا إِلَیْکَ صِلَةً لِرَسُولِ اللَّهِ ص فَقَالَ عَلِیُّ بْنُ الْحُسَیْنِ ع قَصِیرَةٌ مِنْ طَوِیلَةٍ مَنْ أَحَبَّنَا لَا لِدُنْیَا یُصِیبُهَا مِنَّا وَ عَادَى عَدُوَّنَا لَا لِشَحْنَاءَ کَانَتْ بَیْنَهُ وَ بَیْنَهُ أَتَى اللَّهَ یَوْمَ الْقِیَامَةِ مَعَ مُحَمَّدٍ ص وَ إِبْرَاهِیمَ وَ عَلِیٍّ ع. محاسن ۱/۱۶۵

در برخی از روایات نیز در مضمونی مشابه با روایت مورد بحث، به مشکلات و تبعات محبت اهل بیت ع اشاره شده است. به عنوان مثال:
۱٫ عَنْ سَعْدِ بْنِ طَرِیفٍ قَالَ: کُنْتُ عِنْدَ أَبِی جَعْفَرٍ ع فَجَاءَ جَمِیلٌ الْأَزْرَقُ فَدَخَلَ عَلَیْهِ قَالَ فَذَکَرُوا بَلَایَا الشِّیعَةِ وَ مَا یُصِیبُهُمْ فَقَالَ أَبُوجَعْفَرٍ ع إِنَّ أُنَاساً أَتَوْا عَلِیَّ بْنَ الْحُسَیْنِ ع وَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبَّاسٍ فَذَکَرُوا لَهُمَا نَحْواً مِمَّا ذَکَرْتُمْ قَالَ فَأَتَیَا الْحُسَیْنَ بْنَ عَلِیٍّ ع فَذَکَرَا لَهُ ذَلِکَ فَقَالَ الْحُسَیْنُ ع وَ اللَّهِ الْبَلَاءُ وَ الْفَقْرُ وَ الْقَتْلُ أَسْرَعُ إِلَى مَنْ أَحَبَّنَا مِنْ رَکْضِ الْبَرَاذِینِ وَ مِنَ السَّیْلِ إِلَى صِمْرِهِ قُلْتُ وَ مَا الصِّمْرَةُ قَالَ مُنْتَهَاهُ وَ لَوْ لَا أَنْ تَکُونُوا کَذَلِکَ لَرَأَیْنَا أَنَّکُمْ لَسْتُمْ مِنَّا. المومن ص ۱۵
۲٫ وَ عَنِ الْأَصْبَغِ بْنِ نُبَاتَةَ قَالَ: کُنْتُ عِنْدَ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ ع قَاعِداً فَجَاءَ رَجُلٌ فَقَالَ یَا أَمِیرَ الْمُؤْمِنِینَ وَ اللَّهِ إِنِّی لَأُحِبُّکَ فِی اللَّهِ فَقَالَ صَدَقْتَ إِنَّ طِینَتَنَا مَخْزُونَةٌ أَخَذَ اللَّهُ مِیثَاقَهَا مِنْ صُلْبِ آدَمَ فَاتَّخِذْ لِلْفَقْرِ جِلْبَاباً فَإِنِّی سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ص یَقُولُ وَ اللَّهِ یَا عَلِیُّ إِنَّ الْفَقْرَ لَأَسْرَعُ [أَسْرَعُ ] إِلَى مُحِبِّیکَ مِنَ السَّیْلِ إِلَى بَطْنِ الْوَادِی . المومن ص ۱۶
۴٫ بشر بن غالب، [الاسدی الکوفی] ۵ قال: سمعت الحسین بن علی علیه السلام یقول: من أحبنا بقلبه و أعاننا بلسانه و نصرنا بیده فهو معنا فی الرفیق الأعلى یوم القیامة، و من احبنا بقلبه و لم ینصرنا بلسانه و لا بیده فهو معنا فی الجنة دون ذلک بمنزلة، و من أبغضنا بقلبه و أعان علینا بلسانه و یده فهو فی الدرک الأسفل من النار، و من أبغضنا بقلبه و أعان علینا بلسانه و لم یعن علینا بیده فهو فی النار فوق ذلک بدرجة. شرح الاخبار ۳/۴۴۸
۵٫ وَ قَالَ ع: وَ قَدْ تُوُفِّیَ سَهْلُ بْنُ حُنَیْفٍ الْأَنْصَارِیُّ بِالْکُوفَةِ بَعْدَ مَرْجِعِهِ [مِنْ صِفِّینَ مَعَهُ ] مَعَهُ مِنْ صِفِّینَ وَ کَانَ [مِنْ أَحَبِ ] أَحَبَّ النَّاسِ إِلَیْهِ لَوْ أَحَبَّنِی جَبَلٌ لَتَهَافَتَ
قال الرضی [رحمه الله تعالى و] معنى ذلک أن المحنة تغلظ علیه فتسرع المصائب إلیه و لا یفعل ذلک إلا بالأتقیاء الأبرار و المصطفین الأخیار.صبحی صالح ۴۴۸
روایت حدیث مورد بحث با همان الفاظ نقل شده توسط سید مرتضی یا قریب به آن تنها در مصادر حدیثی شیعه تنها در کتاب نهج البلاغه و توسط برادر ایشان سید رضی و به صورت مرسل نقل شده است که به نظر می رسد از همان مصادر در اختیار سید مرتضی باشد.
مَنْ أَحَبَّنَا أَهْلَ الْبَیْتِ فَلْیَسْتَعِدَّ لِلْفَقْرِ جِلْبَاباً
صبحی صالح/۴۴۸

معنای روایت:
همانگونه که به نقل از النهایه گذشت مقصود از جلباب لباسی است که بدن را بپوشاند.
ابن منظور نیز در لسان العرب به بیان معنی تجفاف پرداخته و آورده است:
فی الحدیث : أَعِدَّ للفَقْرِ تِجْفافاً؛ التِّجْفافُ : ما جُلِّلَ به الفرس من سِلاحٍ و آلة تقیه الجِراحَ. و فرس مُجَفَّفٌ : علیه تِجْفَاف ، و التاء زائدة. و تجفیف الفرس: أَن تُلبسه التجفاف. و فی حدیث الحدیبیة: فجاء یقوده إلى رسول اللّه، صلى اللّه علیه و سلم، على فرس مُجَفَّفٍ أَی علیه تِجفافٌ، قال: و قد یلبَسُه الإِنسان أَیضا
به این ترتیب تجفاف نیز کنایه از پوشش انسان است.
از میان سه معنای ذکر شده در کتاب سید مرتضی نیز به نظر می رسد هر چند ایشان اصرار به اشاره به تمام معانی محتمل در روایت دارند ولی مجموعه روایات موجود در این موضوع حکایت از آن دارد که احتمال دوم و فقر به معنای فقر در دنیا مقصود اصلی امام در روایت است و در صورت توجه به سایر معانی باید آنها را به عنوان تاویل و در طول این معنا در نظر گرفت. برای نمونه می توان به روایاتی که فقر را در کنار بلاء و قتل ذکر کرده‌اند اشاره نمود.

چرا محبان اهل بیت ع به فقر آزموده می‌شوند:
برای توضیح اینکه چرا محبان اهل بیت ع در دنیا گرفتار بلا و فقر می‌شوند نیز می‌توان وجوهی را ذکر نمود. از جمله آنکه خداوند ایشان را سخت‌تر از دیگران می‌آزماید تا این مساله را موجب ارتقای ایشان قرار دهد. به تعبیر شعر فارسی
هرکه در این بزم مقرب تر است جام بلا بیشترش می‌دهند.
و دوم آنکه همانگونه که ابن قتیبه آورده بود از محبان اهل بیت ع انتظار می‌رود که در مقابل خواهش‌های نفسانی ایستادگی نموده و خود را به قناعت و زهد ورزیدن در زندگی دنیا و بهره مندی از مواهب آن وادارند. بر خلاف دیگران که به این مساله ملتزم نبوده و به همین جهت در ظاهر قید و بند کمتری در زندگی خود احساس می‌کنند.

Posted in نوشته های عمومی | Tagged , , , , , , | Leave a comment

احتضار و عوامل سختی و راحتی جان دادن در روایات

پایان نامه ارشد جناب آقای سید امان حیدری رضوی در هفته گذشته دفاع شد. جناب استاد سالمی استاد راهنمای ایشان و جناب استاد سید حیدر طباطبایی نیز استاد محترم داور بودند. من هم نقش مشاوره‌ی این پایان نامه را به عهده داشتم.

دراین پایان نامه که موضوع آن «احتضار و عوامل سختی و راحتی جان دادن در روایات» است سعی شده تا موضوعاتی مرتبط با حالات احتضار، از قبیل کیفیت ظاهر شدن ملک الموت، آشکارشدن اموردرهنگام مرگ، کیفیت قبض روح، حاضرشدن آئمه معصومین علیهم السلام در نزد برخی و حضورشیطان در نزد برخی دیگر بر اساس آیات و روایات مورد بحث قرار گیرد.

ادامه رساله درموردعوامل سختی جان دادن می باشد و در آن عوامل سختی جان دادن به تفصیل بیان شده است که آن هم چهاربخش است عوامل اعتقادی، عوامل اخلاقی، عوامل رفتاری و نقش اطرافیان درسختی جان دادن.

بخش پایانی رساله نیز درمورد عوامل راحتی جان دادن می باشد ودرآن عوامل راحتی جان دادن مفصل بیان شده است، این فصل هم مثل فصل دوم به چهاربخش تقسیم شده است، عوامل اعتقادی، عوامل اخلاقی، عوامل رفتاری و نقش اطرافیان در راحتی جان دادن.

Posted in نوشته های عمومی | Leave a comment

بررسی گستره حجیت حدیث در مکتب حدیثی اخباریان

هفته جاری پایان نامه جناب آقای علی نقی نقوی با عنوان «بررسی گستره حجیت حدیث در مکتب حدیثی اخباریان» با راهنمایی استاد مهریزی و مشاوره اینجانب دفاع شد. داور رساله جناب استاد رحیم سالمی بودند.

در چکیده این پایان نامه آمده است:

عنوان «اخبارى»، در کتاب ‌هاى فقهى متأخّر، بر گروهى از فقهاى شیعه اطلاق مى‌گردد که خط مشى عملى آنان در دست­یابى به احکام شرعى و تکالیف الهى، پیروى از اخبار و احادیث است، نه روش‌هاى اجتهادى و اصولى. در مقابل آنان، فقهایى که معتقد به خط مشى اجتهادى هستند، با عنوان «اصولى» شناخته مى‌شوند.

منشا حجیت حدیث نزد اخباریان برخی امور می باشد از جمله عدم حجیت ظواهر قرآن، اخباریان معتقدند که احدى غیر از معصومان (علیهم السلام) حق رجوع و استفاده و استنباط از آیات قرآن را ندارد.

از ویژگیهای مهم احادیث صادر شده از معصومین این است ائمه به علم غیب دسترسی داشتند و احادیث بسیاری از ایشان از این منبع نشأت گرفته و بیان شده است.

ائمه دارای قوه عصمت از گناه هستند و بی شک آنچه که احادیث وارده از آنها را مورد اطمینان و وثوق بیشتر قرار می دهد صادر شدن این احادیث از فردی است که معصوم می باشد.

برخی از زمینه های شکل گیری اخباری گری عبارتند از: احادیث مذمت قیاس و عمل به رأی ؛ سخت گیری در امر حدیث و توجه بیش از حد به عقل؛ تاثیر پذیری از حس گرایی غربی؛ بد بینی به علم اصول ؛ تاثیر پذیری از اهل سنت ، تلاش برای اختلاف زدائی از آرای فقها و رویارویی با صوفیه.

مبانی حجیت حدیث نزد اخباریان عبارتند از: حسن ظن به احادیث کتب متداول اخبار؛ اعتماد قطعی قدماء به اصول چهارصد گانه، دقت شیعیان در شناسایی احادیث جعلی؛ گرد آوری احادیث اصول معتبر در کتب اربعه.

آراء ویژه اخباریان شامل موارد ذیل بوده است : اعتقاد به بی نیازی از غیر روایات؛ مخالفت با عامه؛ سامان دهی به اصول شیعه بدون توجه به اصول فقه عامه؛ عدم توجه به روایت در صورت نبود نظر معصوم، تعبد محض و طرد تعقل، احتیاط گرایی؛ مخالفت با تنویع احادیث و گسترش مصداق توثیقات عام.

تدوین جوامع روایی و رشد علم اصول فقه و نگرش جدید به مباحث اصولی از نتایج و آثار گستره حجیت حدیث نزداخباریان بوده است.

 

امشب تصویری هم از دوست عزیزمان جناب آقای ارسطو دریافت کردم. مشاهده چهره متبسم ایشان بسیار دلگرم کننده بود. برای ایشان از درگاه خداوند آرزوی سلامتی کامل دارم و امیدوارم خداوند توفیق خدمت بیش از پیش به مکتب اهل بیت ع را به ایشان عطا نماید.

Posted in نوشته های عمومی | Leave a comment

انا لله و انا الیه راجعون

با نهایت تاسف و تاثر از درگذشت طلبه عزیزمان جناب آقای احمد اخلاقی بر اثر بیماری عفونت ریه با خبر شدیم.
احمد اخلاقی از طلاب فاضل، کوشا و محجوب افغانستان بود. او حافظ قرآن و طلبه رشته کارشناسی ارشد علوم حدیث در مجتمع عالی امام خمینی ره بود.
این ضایعه را به محضر امام زمان عج تسلیت عرض نموده و از خداوند برای او آمرزش و غفران و برای خانواده و دوستانش صبر اجر طلب می‌کنیم.

Posted in نوشته های عمومی | ۱ Comment